Siya: “D ka b na bbgot?”
Ako: “Bkt? Ikw b nbbgot na?”
Siya: “Nag iisa k lng kc s puso ko :)”
Ako: “Hala. Bumanat nanaman xD”
Siya: “Pag ksma kta d n ku magugutom :)”
Ako: “Weh? XD”
Siya: “Kc mkita lng kita at mkasama busog n ang puso ko :D”
Ako: “Nako. Hahaha. XD”
Ang sugat na natamo ko habang naglalaro ng basketball last year nung sinabi sakin ni Tol na wala na daw pag-asang maging kami ulit ni Cheb. Haha. Dahil sa sobrang sakit ng naramdaman ko sa narinig ko galing kay Tol, naglaro ako ng basketball ng walang laman ang tyan at ayan, nadapa ako at nakuha ko ‘tong sugat na ‘to. Ang sugat na tanda ng katangahan ko nung nakipaghiwalay ako kay Cheb. Haaay. Wala lang, bigla ko lang ulit nakita :) (Taken with instagram)
May 26-27, 2012
Pumunta ako ng Pangasinan with my family to celebrate my Dad’s birthday and wala lang, kasi gusto namin libutin ang buong Pilipinas? Basta!! Ayon, magr-road trip muna kami bago kami sumakay ng bangka/barko/eroplano para malibot ang buong bansa. HAHA. And yeah, dahil napuntahan na namin ang Subic, Bicol, Vigan, Baguio, atbp, sa Pangasinan kami pumunta ngayong bakasyon. Hahaha. Ang sayaaaa!!
Maaga kaming gumising dahil maaga kaming aalis para maaga kaming makarating sa Pangasinan. Mga 4 kami ginising at nagsimulang gumayak, di na kami kumain ng agahan sa bahay. Nag-sandwich nalang kami habang nasa byahe. Ang magaling kong kuya ang driver, si Papa naman ang papalit sakanya kapag inantok siya pero hindi inantok si kuya hanggang sa makarating kami ng Pangasinan, siya ang nag-drive. Pero bago kami makarating ng Pangasinan, tumigil muna kami sa gas station sa NLEX para magpagas at bumili ng map. Nung lumarga na ulit kami, nilabas ni kuya yung DSLR niya at pinahawak sakin, since siya ang nagd-drive sakin niya pinahawak ang DSLR niya. Ang dami kong nakitang magandang view sa NLEX. HAHA! Dun nga sa wire ng koryente may poke-balls na nakasabit. Basta yun. HAHAHAHA!!! Buong byahe tulog si ate at si Mikha, gigising lang kapag kakain. -__- Kami naman ni mama ang taga-kuha ng shots habang sina kuya at papa ang bahala sa daan. HAHA. And ang saya lang.. muntik pa kaming maligaw dahil dun sa babae na pinagtanungan namin kung paano pumunta ng Pangasinan. Haha. Leche yun, napatagal pa tuloy kami. LOL. Ayon na, nung nasa Pangasinan na kami, naflatan kami, buti nalang nag-overtake yung van na nagsabi samin na flat yung gulong namin. At buti nalang, hindi masyado malayo ang vulcanizing shop. Ilang minuto din kami dun, sobrang init. At dahil wala akong magawa, nagbasa muna ako ng Fallen na nakasave sa iPod. Pagkatapos ma-ayos ng sasakyan, lumarga na agad kami. Si kuya parin ang nag-drive hanggang sa makarating kami sa Alaminos. Pinuntahan muna namin yung port para makita ang Hundred Islands.. And yeaa, ang gandaaa!! Kahit malayo ka, ang ganda tignan nung mga isla. Mga 1 or 2 na ata kami nakarating sa port? ang plano namin dun na kami kakain, kaso nagbago. Nagtanong lang si kuya kung magkano ang rent sa boat tapos bumalik na sa sasakyan at umalis na kami. Nakalimutan ko na kung magkano, pero naka-discount kami. HAHA! Pumunta na kami sa Bolinao, dalawang oras ata mula Alaminos hanggang Bolinao? Sa Bolinaw kasi kami mags-stay dahil sa beach-front-resort. Sa villa carolina sana kami, kaso maluluge kami, ang mahal tapos wala pang aircon, maliit yung cr. Kaya umalis kami at naghanap ng bago. HAHA. And, napadpad kami sa SCL Garden Paradise Beach Resort. Ganda lang. Ayon, pagkarating namin nag ayos ng gamit, at nagbihis na. Pagkabihis namin, nagpunta na agad kaming magkakapatid sa Beach. MABATO, pero hindi yung malalaking bato, pero mabato. BASTA. Ayon, naglaro kami ni kuya ng frisbee, tapos ginawa ako ni mama na sirena (HAHAHAHA. nangimay yung legs ko dahil dito), tapos gumawa kaming tatlong babae ng sand castle na parang village na ewan, tapos bumalik si kuya sa room para kunin ang kanyang DSLR dahil sunset na. After niyang picturan yung sunset, kami naman ang kinuhanan niya :)) Ayon, bumalik na kami para makapag-banlaw na. Nauna si Kuya sa CR, kami nalang tatlo ang natira sa labas kasama si Papa at si Mama na hawak hawak ang DSLR ni Kuya, at ayon na nga, vanity strikes. Pinicturan kami ni Mama. Tapos pagkatapos ni kuya na magbanlaw, ako na yung sumunod tapos yung dalawa. And, kumain kami ng dinner, wash-up, tulog. Hindi ko siya masyado nakatext ng ayos, pero okay lang. Hahaha, natulugan ko pa siya. ^^
Kinabukasan, maaga kaming nag-ayos at nag-handa para sa island hoping pagdating namin sa port sa Alaminos. Hindi na ako makapaghintay na ikwento ‘to. Nung nakasakay na kami sa bangka, siguro mga 1 hour din yun from port hanggang sa hundred islands mismo. Enjoy naman kasi ang ganda talaga! Kapag malayo ka akala mo malapit lang sa isa’t isa yung mga isla, pero pag malapit ka na, hiwa-hiwalay talaga. And ang gandaj lang talaga!!! di ko alam kung pano id-describe eh, basta ang ganda. At ayon, dun sa unang isla na tinigilan namin, Governor’s Island ata yun? basta kung saan may PBB house! Dun kami umakyat ng napakataas na bundok, tagaktak ang pawis ko habang paakyat pero pag dating mo sa taas, grabe wala lahat ng pagod mo sa ganda ng view. waaaah <3 At ayon, bumalik na kami.
Next naming binabaan na island ay yung kay Marcos. Dito nangyari yung 1st best adventure ko sa Pangasinan! HAHA. Eh kasi, pagkatapos umakyat ng bundok, parang may Cave dun, tapos pwede mong talunin, ang babaksakan mo tubig na tatlong tao ang lalim, at dalawang tao naman ang taas mula sa tatalunan mo hanggang sa ibabaw ng tubig, ayos noh? Kami ni kuya ang nauna, tinatanong ko pa siya kung tatalon na siya, kinausap niya muna yung mag-syota ata na mas nauna samin pero hindi pa tumatalon.. Sabi ni kuya dun sa guy, “Kuya mauna na po kayo, nagiipon pa ako ng lakas ng loob.” Eh kasi naman!!! Ang taas!!! tapos nakakatakot! XD sabi naman nung guy, “Hindi, mapagbigay kami” tapos nagtawanan sila.. Tinatanong ko si Kuya kung tatalon na siya ng bigla nalang siyang tumalon. Haha, bastusan eh! Ayon, tumayo ako sa may dulo at tinignan si kuya sa baba, sabi niya wag na daw akong magisip at tumalon na, at ayon ako. TUMALON. Yeaaah. Sarap sa feeling, pag lubog mo dun sa dagat ang lamig nung tubig tapos nakamulat pa ako, kaya pag-angat ko hindi na masyado masakit yung mata ko.. At, aangat ka dahil sa suot mong life-vest, ayon. sumunod si ate, tapos si Papa, tapos si Mikha. Hindi daw kaya ni mama kaya siya nalang yung nagbitbit ng gamit nila kuya, wala akong dalang gamit eh, yung CP ko at yung iPod nakay mama na. Tapos ayon, lumangoy kami pabalik dun sa shore, tapos pinagusapan kung saan kami kakain, tapos umakyat ulit kami para tumalon for the second time, at ayon. Tumalon na kami, eh gusto ko pa.. May inaakyatan yung iba gamit yung rope tapos aapak sila dun sa bato, edi tnry namin. HAHAHA! Kami lang ni ate yung umakyat dun sa rope dahil hindi kaya ni kuya. HAHA! Ang saya, adventure talaga. Ayon! Bumalik kami sa bangka at dun kami kumain ng lunch. Tapos island hoping tapos nag snorkling na. HAAAAAY. Grabe yang snorkling na yan, nakakita ako ng JellyFish na maliit sa harap ko. Leche. Katakot eh. -___- Pero ang ganda ng ilalim ha? Daming giant clam. LOL. Ayon, tapos ang last destination namin ay yung Cave, nakalimutan ko yung name, basta yung cave!!! Ayon, tapos bumalik na kami sa port. Pahirapan magbanlaw. Then that’s it, umuwi na kami.
Mga 9-something kami nakauwi sa bahay. Sa gasoline station na kami kumain :))
At pagdating dito, nagpahinga na agad ako. At si Baby, ang sweet :”>
When a guy cries because of a relationship.
That’s when you know he cares. He cares because he lost you over one stupid little thing. Not all guys are the same, some are douches & won’t give a single fuck if he just got dumped. But when a guy cries over you, over your relationship ending.. you have a keeper.. so don’t fuck it up even more.Take the opportunity & show him that you care too.
Tiwala - ito dapat ang hindi mawawala sa relasyon mo sa taong mahal mo. Kahit na sa kaibigan mo.
Oras - lahat ng taong gusto kang makasama ay kailangan ng oras mo. Ang pagbibigay ng oras ay nangangahulugang pagbibigay ng atensyon.
Komunikasyon - Pinaka importante at pinakamahalaga sa lahat ng aspeto. Kapag ito ang nawala ng ilang linggo, ilang buwan. Ilang taon. Mawawala ang mga importanteng tao sayo.
Pagkakaintindihan - kapag may problema, mahalaga ang pagkakaintindihan ng bawat isa. Ilugar mo ang sarili mo sa sarili niya bakit siya nag kakaganun. At kapag nalaman mo na. Lambingin mo na para ma resolba ang simpleng problema.
Pagmamahalan - kapag wala na kayong hinangad na dalawa. Ang tawag dun ay pagmamahalan. Ang tanging hinahangad niyo eh mapasaya ang bawat isa.
Pagsasakripisyo - kapag may ginagawa ang isa. Kailangan mong magsakripisyo sa sarili mo na hindi lahat ng oras eh maari mo siyang makasama. Dahil sa may mga bagay itong ginagawa. Ito ang kulang sa karamihan ng relasyon. Ito ang kulang. Maaring may tiwala ka. Pero kung hindi mo maibibigay ang onting sakripisyo para mas mapabuti ang relasyon niyo, maaring magkaroon ito ng onting bahid. Pero ayos pa rin naman kung madadaan sa mabuting usapan.
I'm a Pinay Libra Girl, studying seriously somewhere in Philippines. Born on the 10th day of the 10th month in year 1997. I'm a friendly Christian. Funny, Caring, Silent, Simple and Beautiful Pride-less little girl. Know me more before judging me. Got it?
I'm one of a kind,
You can never find someone like me.
In a relationship :">
